domingo, 26 de marzo de 2017

OUTRO POETA-CONTADOR DO RÍO MIÑO

Dicir Anxo Moure é dicir Rio Miño, Carballo con botas, Xacia Lubiña, Vicentiño... e outros contiños solidarios.
Dicir Anxo Moure é dicir poesía e un xeito de contar os contos moi especial.
Nós tivemos o privilexio de telo connosco este pasado venres 24 de Marzo na semana na que se deron cita os Días da Poesía, da Árbore e da Auga, coma se fosen ún mesmo. El -bueno él non, o Xacio Pepe- axudounos a pescar contos no Miño coa súa gamela e o seu batuxo; presentounos a unha xacia verdadeira e fíxonos viaxar ao longo do río aprendendo as augas que o enchen, as súas árbores, os seus seres mitolóxicos, os animaliños que nadan, viven ou aniñan  dentro do río ou a carón das súas beiras. Fixo dúas sesións, unha cos mais pequenos e outra cos maiores do cole, e todos pasaron un tempiño estupendo escoitándoo.
Despois visitou as nosas aulas e marchou contento coma un cuco cun agasallo estupendo. A nosa Xacia Miñoncesa quixo marchar con el, quere estar un pouquiño máis preto de Irimia. Agardamos que pronto teñamos novas súas.!!














Mirade aquí a sesión de fotos completa:





DIA DA POESIA

Neste curso no que andamos ás voltas co Río Miño non podiamos deixar de facer tamén poesía con el. Daquela pensamos  en ocupar as nosos subidas e baixadas no cole coa lectura dun poema de Celso Emilio Ferreiro adicado a estas augas interiores tan nosas, tanto que percorren media Galicia.!! Así xurdiron as "escaleiras poéticas". Arrancando no "mural dos mouchiños" comezamos a lectura co título do poema "Loubanza do Rio Miño" e o pechamos co nome dos seu autor. Pequenos e maiores contribuímos para ir enchendo banzo a banzo as escaleiras  grandes con estas palabras tan fermosas adicadas ao noso Río.
A cousa non quedou aí porque un ano mais o interior do cole encheuse de poesía (é que a primavera non acompaña para deixalas florecendo no xardín!) e foron moitos os nenos e nenas que puxeron o Miño na súa ollada poética.

Tamén como a poesía non entende de fronteiras linguisticas na aula de inglés animáronse a encher as outras escaleiras con versos nesa lingua. De que falan? Teredes que averigualo vós mesmos...e se non preguntádelle aos vosos fillos e fillas. A forza teñen que sabelo!

Os mouchiños queren invitarvos a outro  RETO LECTOR. Queren que leades máis poesía (non só de Rosalía) en calquera lingua. Poderíades recomendarnos un libro dalgún poeta ou poetisa e deixarnos uns versos ou un poema enteiro na pestana correspondente?
Animádevos!!!















viernes, 10 de marzo de 2017

COLORÍN PONNOS Á TRABALLAR

Tanto lles gustou aos mouchiños a nosa actuación no entroido, tanto a nosa preparación dos distintos disfraces relacionados co Rio Miño que agora antes de que chegue a fin de trimestre téñennos pedido axuda para que fagamos o que xa temos demostrado abondo que sabemos facer moi ben…que é pescudar para eles. 
Esta é a carta que Colorín mandou ás nosas clases.


Nos sobres agardábannos instruccións para levar a cabo un traballo documental sobre tres roteiros diferentes: un adicado á arte- "As idades da arte no Miño"-; outro adicado á natureza-"As paisaxes do  río"- e un terceiro económico-turístico -"A economía do río"-.  A cada aula tocoulle un tramo do río.

E abofé que agoriña mesmo todo é un rebumbio de nenos, nenas e profes intentando facer as tarefas que nos deixou o mellor posible. 
Xa vos avisamos cando o mural estea rematado.!!

lunes, 27 de febrero de 2017

A XACIA MIÑONCESA

Unha xacia das moitas que poboan o río Miño, de nome Miñoncesa foi a encargada de dirixir a troula deste entroido 2017. Dende a súa rocha na entrada do cole fixo as peticións a toda a comunidade educativa seguindo as tradicións de noso.



Como nos achamos mergullados no Ano Internacional do Turismo, a nosa xacia quixo que trouxeramos...

O LUNS...................         UNHA VISEIRA, que non nos colla o sol durante os  nosos roteiros
O MARTES...................   UNHAS LENTES DE SOL, que non nos deslumbre a luz e non vexamos ben as paisaxes
O MÉRCORES................ UNHA CANTIMPLORA OU UNHA MOCHILIÑA,  hai que beber moito e sempre ven ben ter unha bolsiña onde garda-las cousas.
O XOVES..........................UN ELEMENTO TECNOLÓXICO, nestes tempos que corren hai que saber usar ben a tecnoloxía para o que vale.

Con todos estes elementos témonos convertido nos turistas perfectos, ben preparadiños para non nos perder detalle de tódalas cousas interesantes.



ENTROIDO FLUVIAL

O Miño desfilou no entroido polo patio da nosa escola, como non podía ser doutra maneira neste curso no que  queremos achegarnos a súa faciana dende tódolos recunchiños posibles. O desfile estivo presidido pola nosa "meca" a Xacia Miñoncesa, ser máxico característico do noso río. Ía ela elegantemente vestida para a ocasión e seguida por uns guías turisticos moi metidos no seu papel e dispostos a presentarnos e levarnos da man a descubrir as maravillas que se agochan nas beiras do Miño.

A natureza estivo representada por algúns habitantes do río como as señoras troitas, mais listas elas que as lampreas que tamén viñeron ao desfile, pero xa feitas receitas riquísimas elaboradas por uns cociñeiros moi prehistóricos e moi expertos.
As libeliñas, coas súas fermosas ás sobrevoaron o río, admirando a todo o público; o mesmo que os carballos que se facían fortes na beiriña para protexer os seus veciños os mouchos. Con moito esforzo e moita presa  pasaban os pelegríns, camiño de Compostela,  pero disfrutando ao mesmo tempo da paisaxe e dos impresionantes viñedos que atopaban no camiño antes de virar cara o seu destino.
Os vikingos desta volta trouxeron as súas cámaras de fotos, para poder desfrutar do que non puideron antes, cando viñeran invadirnos e chegaron ata Ribas do Sil remontando o río dende a Garda. Daquela fixeran mil desmáns,  ademais de deixarnos tamén algo da súa cultura. Aínda así portaban escudos e espadas...nunca se sabe onde hai que presentar batalla!!.
Pechando viñan os pequeniños co seu toque azul e branco das cores da nosa bandeira. Estabamos todos os que somos e todos dispostos para bailar e cantar a canción de Andrés do Barro "O tren", versionada e musicalizada por un voluntarioso pai do colexio que foi quen nos fixo a música e a cantou. Así xa estabamos todos listos para subir no noso especial tren turístico dirixidos pola "que manda",  quen ía vestida de maquinista ferroviario.












domingo, 26 de febrero de 2017

CONCERTO NA BIBLIOTECA

O xoves na biblioteca, adiantándonos como xa vos estamos contando á celebración do cumple de Rosalía, os peques todos e mailos nenos e nenas de primeiro desfrutamos dun concerto "moi especial". O Pai da nosa amiga  Paula, de primeiro de primaria, puxo tódalas súas ganas e o seu bo facer para que pasaramos na súa compaña un tempo moi divertido. Con el tocamos instrumentos, cantamos, fixemos palmas e vibramos coas súa versión do poema de Rosalía Pasa río que os de Primeiro atrevéronse a recitar (e iso que ainda non era a hora da maratón) e tamén da nosa canción especial do Proxecto documental no que estamos mergullados “O tren que me leva pola beira do Miño”. Ao final mesmo agasallounos con púas de guitarrista feitas por él con material de refugallo.

Despois no patio, durante a maratón acompañou os recitados coa súa música e ensaiou connosco a canción do tren… el tamén quería que nos saíra perfecto.!! 
Graciñas, Fran…e xa estamos a desexar que veñas outro día.!









sábado, 25 de febrero de 2017

MARATÓN DE ROSALÍA

Como acto central da Semana de Rosalía tiñamos previsto para o día 23 unha grande maratón de poemas da nosa escritora. Queriamos celebrar dun xeito especial o seu aniversario.
 Durante varios días tivemos  a oportunidade de visitar o recuncho de Rosalía na biblioteca ao tempo que ensaiabamos (ou memorizabamos os pequenos) os versos que nos ía tocar ler na maratón. Cando chegou o día estabamos moi preparados. Como o tempo acompañaba xuntámonos no patio e fomos  lendo e recitando os versos e poemas que nos pareceron mais ledos e sinxelos para nós e aqueles que tamén están adicados aos ríos, dende os mais pequeniños aos  maiores. Foi unha xornada festiva chea de palabras fermosas.